დემეს…

აცივდა… 
მაგრამ მე გაგათბობ…
მე შენი დედა ვარ,
სახეს განთიადის სიზმრით დაგიკოცნი,
დაშაშრულ ხელებზე მზის საფენს დაგადებ 
და გეტყვი: 
როდესაც დედობა მაჩუქე
იმ დღიდან ღრუბლებმა სიმაღლე გადამდეს,
იმ დღიდან გავწვიმდი და ეს ყელსაბამიც
ათასი ბრჭყვიალა ცრემლიდან ავასხი…
და გეტყვი:
ჩემს ყველა ნისლიან ჭრილობას
რომ წამოიზრდები-მზის გულზე განახებ.
დღეს ცივა…

Posted in Uncategorized | Leave a comment

მე ორგზის დედიკო ვარ, მყავს ორი ბიჭი 🙂 ჯერ ვერ შევეგუე ორგზის მშობლის სტატუსს, დემეტრე სულ რაღაც 2 კვირაა მოევლინა ქვეყნიერებას, თუმცა უკვე მოასწრო და ბევრი რამ შეცვალა ჩემში…

ღმერთო, მადლობა ყველაფრისთვის!.. 

ზოგადად, მე შევიცვალე… სამი წელი გავიდა თითქმის, რაც აღარაფერი დამიპოსტავს აქ, გადავხედე ძველ პოსტებს და უუფ, იმდენი რამ შეიცვალა, იმდენი რამ გავიარეთ და მოვედით აქამდე… ყველაფერი იდეალურად არ  არის, თუმცა ყველაფერი ძალიან კარგადაა – ლოკალურად კარგად, სადაც ვარ იქ არის ყველაფერი კარგად, თუმცა ცოტა მეტად ფართოდ რომ ვიფიქრო, მაინც ყველაფერი აბურდულია…

ბოლო დროს სიმშვიდე დავკარგე, სულ ვშფოთავ, მეფიქრება, მენერვიულება, განვიცდი, მტკივა… ახლა, როცა ასე თუ ისე დალაგდა პირადი, ოჯახი დაემსგავსა ოჯახს, ყველაფერს დაერქვა თავის სახელი და ,,ჩემი სახლი ჩემი ციხესიმაგრეა”, სადაც ჩემი ბიჭები მიცავენ, მაინც მეფიქრება ერთ კონკრეტულ თემაზე… არ ვითხოვ ბევრს, უფრო სწორად თითქმის არაფერს ვითხოვ, მხოლოდ ის მინდა საბოლოოდ სიმშვიდე მქონდეს გულში და ყოველი ამ თემის გახსენებაზე არ მეწურებოდეს გული და ცრემლები არ მაწვებოდეს თვალებზე…

მინდა ერთმანეთის დანახვაზე არ გარბოდნენ, მინდა ერთმანეთის დანახვა არ აღიზიანებდეთ, მინდა თუნდაც მხოლოდ გამარჯობით შემოიფარგლებოდნენ და სხვა არაფერი… არც მისვლა-მოსვლა მინდა, არც ,,სუფრები”, არც ხშირი ურთიერთობა და თუნდაც ყველაფერი ისე დარჩეს, როგორც არის, უბრალოდ არ ჰქონდეთ ერთმანეთის ლანძღვის და უარყოფითის ფრქვევის მომენტი, მხოლოდ ეს მინდა, სხვა არაფერი…მინდა, რომ გაგებით მოეკიდონ ჩემს ამ სურვილს სამივე… 

წლების წინ ამ ბლოგის უშუალო ადრესატი იყავი და ახლაც მინდა შენ ერთადერთს მოგმართო: ვიცი, რომ იშიათად იცვლი გადაწყვეტილებებს და იმას, რასაც დაიჟინებ, ბოლომდე გაგაქვს, უბრალოდ მინდა გთხოვო, როგორც ცოლმა, საყვარელმა ადამიანმა, მეგობარმა, შენი შვილების დედამ და ადამიანმა, რომელიც შენთვის სულერთი არ არის – მენდე, მე შენ არასდროს გაგიცრუებ იმედს, განსაკუთრებით მაგ თემასთან დაკავშირებით, უბრალოდ ცოტა მეტად მენდე, მხოლოდ იმიტომ, რომ მე ვიყო უფრო მეტად მშვიდი და აღარ მქონდეს გულისტკენამდე ნერვიულობის საბაბი… 

ადამიანები არ იცვლებიან, ვიცი, ან იშვიათად იცვლებიან, ყოველ შემთხვევაში ჩემი ნება-სურვილით მე თქვენ ვერ შეგცვლით, უბრალოდ სულ ცოტა ანგარიშის გაწევა მინდა, სულ ოდნავ დათმობა, შეცდომა ყველას მოგვდის და ყველა ვიწვნევთ შეცდომის შედეგებს, ყველას ჩვენ ჩვენი ჯვარი გვაქვს სატარებელი…,,შენ” და ბავშვები ხართ ვინც კი გამაჩნია, ვის გამოც ყველაფერს დავთმობ, თუმცა არსებობენ ის ადამიანებიც,რომლებსაც მხოლოდ მე გავაჩნივარ და ისინიც ,,ჩემიანები” არიან თავიანთი ნაკლოვანებებით და მე ვდარდობ მათზეც, მე მტკივა მათი ტკივილიც და განვიცდი, რაც ჩემს გამო სადარდებელი შეხვდათ…უფრო მეტი სადარდებელი კი მე მხვდა წილად მათ გამო, ყველაზე მეტად მე დავზარალდი, მაგრამ წარსულს ვერ შევცვლი, რაც იყო – იყო, ჩემგან მისატევებელი მიეტევათ და საპატიებელი ეპატიათ, უპატიებელიც ეპატიათ, თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ დავიწყებას მიეცა ყოველივე…მთავარია ახლა რა არის და რა იქნება მომავალში… მინდა, მხოლოდ გამარჯობა, სხვა არაფერი და წერტილის დასმა წარსულზე, აღარ გახსენება იმ ყველაფრისა, რაც იყო…

სულ ესაა, ეს ერთადერთი თხოვნაა, რაც ჩემო უძვირფასესო შენს მიმართ გამაჩნია….მიყვარხარ უსაზღვროდ და გაფასებ უკიდეგანოდ, თუკი შეძლებ რომ ეს ყველაფერი როდესმე გამიგო და ზემოთხსენებული ნდობის ფაქტორი სულ ცოტათი გაამყარო ჩემს მიმართ, სიცოცხლის ბოლომდე შენი უზომოდ მადლიერი ვიქნები, შენ მე დამიხსნი აუტანელი სულიერი ტკივილისგან, რომელზეც აქამდე მე შენთან არ მისაუბრია…

 

Aside | Posted on by | Leave a comment

gaicaniT demetre…

gaicaniT demetre...

Image | Posted on by | Leave a comment

social buzz… sucks…

Posted in Uncategorized | Leave a comment

mawyenines, meramdened damwyvites guli da damtoves gaugebrobashi… ar vici ratom, ris gamo da ra brali mimidzgvis… an mizezi, azri?an adamianis aseti gaoreba saidan modis…yvela nabiji guls mtkens da mabnevs…albat esec gamocdaa?!.. agyvebi tamashshi, magram ara mgoni shedegi sasiketo dadges (tu ra tqma unda chveni survilebi shedegis sasiketoobastan dakavshirebit ertmanets emtxveva).

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Cems sanis

Sunny, yesterday my life was filled with rain. Sunny, you smiled at me and really eased the pain. The dark days are gone, and the bright days are here, My sunny one shines so sincere. Sunny one so true, I love you. Sunny, thank you for the sunshine bouquet. Sunny, thank you for the love you brought my way. You gave to me your all and all. Now I feel ten feet tall. Sunny one so true, I love you. Sunny, thank you for the truth you let me see. Sunny, thank you for the facts from a to c. My life was torn like a windblown sand, And the rock was formed when you held my hand. Sunny one so true, I love you. Sunny Sunny, thank you for the smile upon your face. Sunny, thank you for the gleam that shows it’s grace. You’re my spark of nature’s fire, You’re my sweet complete desire. Sunny one so true, I love you. Sunny, yesterday my life was filled with rain. Sunny, you smiled at me and really eased the pain. The dark days are gone, and the bright days are here, My sunny one shines so sincere. Sunny one so true, I love you. I love you. I love you. I love you. I love you. I love you. I love you.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Is, rac mindoda meTqva

ეს პარალელური ცხოვრებაა _
მე დიაგონალზე კვეთა მინდა.
ეს გეომეტრიული მეტაფორა
შენმა წახნაგებმა მომაფიქრა..

რა ვიცი, მზესუმზირის ბაღებიდან
აფრენილ პეპელას რომ მამსგავსებდი,
როგორ ვიფიქრებდი ასე უცბად
ბადის მოქნევას თუ დამმადლებდი…

მე ასე თამაშზე უარს ვამბობ,
ჭვავის ყანაშიც არ დაგთანხმდები,
ეს პარალელური სიცოცხლეა
ერთად კი – კვეთაში გადავრჩებით…

ბოლო დროს ლექსებს ვერ ვასრულებ,
და სული კუზივით ამომაჯდა,
ეშმაკს შეერთების საფასური,
იცი?- მეძვირება საოცრად და—
ახლა სასწაულის რწმენა მინდა,
ერთად შემომტვრევა ყველა კარის,
სახლი გამომიღე სარკმელიდან
მოვფრინავ,
გეჭრები,
შემოვსახლდი!

Posted in Uncategorized | Leave a comment