დემეს…

აცივდა… 
მაგრამ მე გაგათბობ…
მე შენი დედა ვარ,
სახეს განთიადის სიზმრით დაგიკოცნი,
დაშაშრულ ხელებზე მზის საფენს დაგადებ 
და გეტყვი: 
როდესაც დედობა მაჩუქე
იმ დღიდან ღრუბლებმა სიმაღლე გადამდეს,
იმ დღიდან გავწვიმდი და ეს ყელსაბამიც
ათასი ბრჭყვიალა ცრემლიდან ავასხი…
და გეტყვი:
ჩემს ყველა ნისლიან ჭრილობას
რომ წამოიზრდები-მზის გულზე განახებ.
დღეს ცივა…

Advertisements

About lik100

დრო არაა ყველაფრის მკურნალი,ის უბრალოდ გვასწავლის ტკივილთან ერთად ცხოვრებას
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s